PinkRibbon

Lia

Amazones

Verklaard

Her2Neu:
Het type kanker wat bij mij geconstateerd werd.

Chemotherapie
Taxotere
Adriamycine
Cyclofosfamide
Dit zijn de drie componenten van de chemo-behandeling. Ze verstoren de celdeling.

Neulastase
krijg ik de dag na de chemo als injectie. Bevordert de aanmaak van witte bloedlichaampjes.
Dexamethason neem ik daags voor en na de chemo om misselijkheid te voorkomen.
Zofran
Dit slik ik een paar dagen na de chemo tegen de misselijkheid.
Primperan
als die twee niet voldoende helpen, kan ik dit ook nog tegen de misselijkheid nemen.

Herceptin
Medicijn dat specifiek Her2neu cellen afbreekt door de eiwitreceptor te bezetten.
 

Ma, 22.6.2009
Bericht van de huisarts dat er een afwijking geconstateerd is bij de mammografie.

Wo, 24.6.2009
Eerste bezoek aan het Lange Land ziekenhuis. Dr. Jas draait er niet omheen: borstkanker. Dezelfde ochtend volgt een echo en een punctie. Die bevestigen de conclusie van dr. Jas. Het voorlopige behandeling plan is een borstbesparende operatie waarbij de tumor wordt weggehaald en daarna 35 bestralingen.

Vr, 3.7.2009
De operatie is voorspoedig verlopen. Ik kan om vier uur al weer naar huis. Woensdag gaan we op vakantie.

Do, 16.7.2009
De caravan laten we in Parijs, want vandaag moet ik bij dr. Jas zijn voor de uitslag van het weefselonderzoek. Goed nieuws en slecht nieuws. Het goede is dat de tumor niet is uitgezaaid en dat het eiwit en hormoongevoelig is. Dat betekent dat ik uit voorzorg na de bestraling ook nog 6 chemotherapieën moet ondergaan, gevolgd door een jaar herceptin. Dat is een hele domper. Ik dacht er na die bestralingen van af te zijn. 's Middags zitten we weer in de auto terug naar Parijs. We laten ons niet uit het veld slaan! We hebben nog een paar leuke dagen in Parijs.

Ma, 20.7.2009
Het eerste gesprek met de radioloog, dr. Fransen. Hij vertelt alles over de bestralingen.

Ma, 27.7.2009
We zijn nog even op vakantie naar Berg en Terblijt (zuid-Limburg).

Ma, 3.8.2009
De eerste bestralingen in het Haga ziekenhuis beginnen. Ik ben hiervoor al afgetekend. Er zitten tatoeage puntjes om het bestraalde gebied aan te geven. Na de eerste keer is het meteen helemaal rood. Mmm, dat gaat wat worden.

Za, 15.8.2009
De eerste tien keer zijn nu achter de rug. Ik voel het wel, maar het is nog goed te doen. De school is weer begonnen, maar ik heb met de arbo arts afgesproken dat ik alleen vanaf huis wat doe. Ik kan met mijn laptop inloggen op het schoolnetwerk. Anneke praat me regelmatig bij.

Vr, 4.9.2009
De 25e keer zit erop. Nu volgen nog 10 intensieve bestralingen.

Vr, 11.9.2009
Ik kan wel merken dat het intensief is. Het begin nu behoorlijk te verbranden. Ik voel het ook dieper in mijn borst.

Wo, 16.9.2009
Zo, dat hoofdstuk is afgesloten, het had ook niet veel langer moeten duren. De vellen beginnen er een beetje bij te hangen. De bestraalde huid is roodverbrand en begint ook al te vervellen. Gelukkig is het nu klaar. Ik werd dat iedere dag naar het Haga ziekenhuis wel een beetje zat. Heb ik ook nog mijn jasje laten hangen. Ik ga mooi niet meer terug, dat doet Oene gelukkig.

Vr, 18.9.2009
Om de pijn te verzachten heb ik Mepilex pleisters. Die helpen goed. Direkt nadat je het erop plakt, voel je de pijn minderen.

Ma, 28.9.2009
De voorbereiding voor de chemo worden getroffen. We hebben eerder al de oncoloog gesproken en nu hebben we een gesprek met de oncologisch verpleegkundige. Daar krijg ik allemaal te horen wat de bijwerkingen kunnen zijn. Ik krijg een TAC kuur. De meeste bijwerkingen waren al bekend, maar ze legt nog eens goed uit wat het zoal is en wat je eraan kan doen. We maken nu ook meteen de planning. Ik krijg een heel arsenaal aan geneesmiddelen die de bijwerking van de chemo moet tegengaan. Ik praat ook vaak met Annemieke (schoonzus) en Evelien (vriendin van tennis). Die hebben allebei al een chemokuur ondergaan.

Ik krijg een port-a-cath geplaatst waarmee het simpeler is om een infuus te krijgen. Het is een soort onderhuidse tankdop. Hiermee hoef je niet elke keer in je aderen te prikken. Dan heb je daar in ieder geval geen last van.

Wo, 30.9.2009
Vandaag is de port-a-cath geplaatst. Ik zag hier erg tegenop. Operatie was onder volledige narcose. Gelukkig heb ik daar nooit zo'n last van. De operatie duurt een half uur en na twee uur was ik al weer uit de verkoever en kon daarna al weer snel naar huis. Al met al viel dat erg mee.

Vr, 2.10.2009
Ik heb een mooie pruik uitgezocht. De kleur had ik al eerder bepaald en de kapper had nu een aantal modellen laten komen. Twee stonden heel goed en een van de twee was echt de mooiste. Het is niet te zien dat het een pruik is. Er moet nog wat aan vermaakt worden en tegen de tijd dat mijn haar gaat uitvallen, kan ik hem ophalen.

Di, 6.10.2009
Het gaat beginnen. Vandaag krijg ik mijn eerste chemo. Om half negen kijkt de vaatchirurg nog even of de port-a-cath goed zit. Hij zet ook nog even een puntje op de plek waar hij zit. Daar kan ik dan wat verdovende zalf smeren. Daarna ga ik naar de oncologieafdeling voor het infuus. Ik word daar hartelijk ontvangen. In de kamer liggen al twee andere dames aan het infuus. De verpleegkundigen leggen alles goed uit en zijn erg aardig. Het plaatsen van het infuus is snel en pijnloos gebeurd. Eerst krijg ik een zoutoplossing, daarna een middel tegen de misselijkheid. daarna 15 minuten de C component, spoelen en dan de A component. Ook weer 15 minuten. Als laatste krijg ik de T(axotere) component. Dit is gevaarlijk spul. Eerst staat het infuus op halve snelheid en wordt mijn bloeddruk en temperatuur in de gaten gehouden. Als blijkt dat er ik er niet negatief op reageer, gaat het infuus naar het normale tempo. Na een uur zit het erin, daarna nog spoelen met zoutoplossing. Ik voel met nog steeds goed. Geen misselijkheid of zo. Eigenlijk ben ik wel opgelucht. Ik krijg nog medicijnen mee tegen de misselijkheid. Samen met de Zofran moet ik die de eerste dagen slikken. Als het te erg wordt, heb ik ook nog zetpillen. Oene komt me om half een halen. Hij is ook opgelucht dat ik me goed voel.

De rest van de dag ben ik thuis. Ik voel me nog steeds goed. Oene heeft iedereen via de SMS op de hoogte gehouden en voorzichtig gaan er vrienden bellen. Het is wel prettig om het verhaal een paar keer van me af te vertellen.

Wo, 7.10.2009
Ik krijg een injectie met Neulasta. Dat is een middel om de aanmaak van witte bloedlichaampjes te bevorderen. Die worden door de chemo ook afgebroken en dat is gevaarlijk ivm infecties. De injectie wordt 's middags door de TNT gebracht. 's Avonds komt iemand van de 'prikdienst' de injectie geven. Van dit middel kan je pijn in je botten krijgen. Als dat gebeurt, kan ik paracetamol slikken. Die pijn kan wel tot een week na de injectie optreden. We wachten het maar af. Voorlopig heb ik twee goede dagen zo direct na de chemo!

Za, 10.10.2009
Vandaag zijn we bij vrienden wezen eten en ik weet niet of het kwam door de combinatie van thuis nog even koffie en het voorgerecht misschien te snel gegeten of van de chemo, maar vandaag was ik voor het eerst misselijk. Het was maar even en nadat ik op de wc had overgegeven, was het over.
Ik voel me verder steeds beter. Zo lichtjes op de achtergrond heb ik last van mijn botten, een wat zeurderig gevoel in mijn maag en darmen en soms een zwaar hoofd. Maar dat wordt steeds minder. Ik heb afgelopen nacht ook goed geslapen. Van al dat pillen slikken (met water) moet ik soms wel vier keer 's nachts naar de wc. De pillen uit voorzorg zijn nu klaar. De komende twee en halve week ben ik medicijnvrij.

Zo, 11.10.2009
Het was vandaag een slechte dag. Ik ben te vroeg met de Zofran gestopt. Ik dacht dat ik er nu wel vanaf was, maar nee. Ik voelde me slecht. 's Middags toch maar weer een Zofran genomen en een paar paracetamol. Daar knapte ik wel van op. We zijn nog even naar het strand geweest. Samen met Oene. Dieuwertje is te druk met haar schoolexamen. Dat was wel even lekker, beetje uitwaaien op de boulevard. De Neulastase laat zich nu goed voelen.
De verpleegkundige van de prikdienst had het al voorspeld, hier krijg je pas na een paar dagen last van. 's Avonds voel ik me weer grieperig, pijn in mijn gewrichten, mijn nek. Nog maar wat Paracetamol zodat ik nog kan slapen. Ik moet de volgende keer wat langer doorgaan met de medicijnen, misschien langzamer afbouwen.

Di, 13.10.2009
Precies een week geleden dat ik de eerste chemo kreeg. Is me al met al niet geheel tegengevallen. Probeer nu te overleven zonder medicijnen; ik ben ze even een beetje zat. Gisteravond heb ik voor het eerst redelijk normaal gegeten. Ik hoop dat er nu een herstelperiode gaat beginnen en dat de bijwerkingen nu echt minder worden.
Mijn haar zit nog goed en volgens de voorspelling blijft dat ook nog wel zo een week of twee. Het meeste last heb ik nu eigenlijk van iets dat lijkt op een erge buikgriep. Ga ik morgen als het niet over is maar even over bellen.

Do, 15.10.2009
Vanmiddag was er een afspraak met dr. Jas, de chirurg. Hij was heel tevreden, alles zag er prima uit en hij vond het fijn dat ik me goed voelde. Adviseerde vooral door te gaan met wandelen, actief te zijn en leuke dingen te doen; het leven van de leuke kant te bekijken. Vervolgafspraken in dit kader: over 3 maanden (jan 2010) naar dr. Franssen, 3 maanden verder (april 2010) naar dr. Olgilvie, 3 maanden later (juli 2010) dr. Jas, dan moet er ook een foto (mei 2010) gemaakt zijn.
De buikgriep nog even aanzien. (Ging gelukkig over, hoorde gewoon bij de symptomen.)

Za, 17.10.2009
We gingen uit eten met alle kinderen Kingma en aanverwanten, omdat Oma Lien 89 jaar wordt a.s. maandag. Ik voelde me goed, het heeft prima gesmaakt, het was erg gezellig.

Zo, 18.10.2009
De verjaardag van oma vierden we toch maar bij Annemieke en Wim in Eindhoven. ( We zouden het eerst bij ons vieren.) Vond ik toch wel een rustig gevoel. Het was erg leuk om Simon (mijn neef, over uit Australië) weer te zien.
Ook maakten we Simone, PietHein en hun drie zoontjes, Seth, Matt en Rein weer eens van dicht bij mee. De jongens zijn nu 2, 4 en 6, al echt mannetjes dus. Simon heeft gekookt (hij werkt als kok) en we hebben dus gesmuld.

Wo, 21.10.2009
Nelleke (directeur van mijn school 't Prisma) kwam op bezoek met Myrthe (2) en Yarno (6 maanden). Myrthe was eerst een beetje verlegen, maar al gauw hadden we wat speelgoed bij elkaar gezocht en had ze het zo naar haar zin dat ze eigenlijk wel langer wilde blijven. Yarno was vrolijk, op onderzoek uit en spelend met alles wat hij kreeg. Het was erg gezellig.

Do, 22.10.2009
Ik voel met de laatste dagen steeds beter. Soms voel ik mijn ingewanden nog wel, maar daar heb ik niet zo veel last van. Mijn haar begon sinds eergisteren uit te vallen. Vanmorgen trok ik er grote plukken uit. Het wordt dun en omdat ik het de laatste dagen al niet meer durfde te wassen, ziet het er niet uit. Het is de 17de dag na de chemo en het was voorspeld dat het rond de 18e dag helemaal zou uitvallen. Ik wil er in het weekend wel een beetje goed uit zien. (Mijn tante Jo, de zus van mijn overleden moeder, wordt zondag 90 jaar en daar wil ik even heen met mijn zussen)
Vandaag moet het er dus maar van komen. Ik ga naar kapper Rob Kieven, waar mijn pruik al klaar ligt, om de rest van mijn haar af te laten scheren en de pruik bij te laten knippen..
Oene heeft vanmorgen de afspraak gemaakt. Daarna was het wel even emotioneel. Je weet het lang van te voren, maar als het moment er dan toch is, moet ik even slikken.
Oene komt me om kwart voor twaalf halen en om twaalf uur zijn we bij de kapper. Rob heeft er een aparte ruimte voor en neemt de tijd. Even koffie drinken, praatje erbij. Dan gaat het toch gebeuren. Er hoeft geen gordijntje voor de spiegel, ik kan het wel aan. Als de eerste haren er met de tondeuse afgaan, zit Oene met grote ontzetting te kijken. Voor hem zal het ook wennen zijn. Terwijl de tondeuse zijn werk doet, praten we over de dochter van Rob en hoe ze het op school doet. Ik vind het wel prettig om op dit moment gewoon over mijn vak te praten. Alsof je gewoon bij de kapper zit.
Als alles eraf is (het is gemillimeterd, die korte stukjes zullen onder de douche wel verdwijnen) zet hij de pruik op. Geroutineerd knipt Robbert hem bij. Omdat hij zo goed staat en omdat de kleur zo mooi bij me past, wen ik er al snel aan. Natuurlijk, ik zal moeten wennen aan iets op mijn hoofd.
Daarna meteen de vuurdoop; mijn broer Herman is vandaag jarig en ik ga op verjaarsvisite. Al mijn zussen; Annet, Lenie, Marian en Els, zijn er en Dieuwertje, die een appeltaart gebakken heeft, is ook van de partij. Eerst even lachen allemaal, maar iedereen is het erover een dat het een prachtige pruik is, niet van echt haar te onderscheiden. Eigenlijk zit mijn haar op dit moment het mooist van al mijn zussen......
Toen nog even naar de C1000 om wat boodschappen te doen en de vuurdoop is achter de rug.

Ma, 26.10.2009
Drukke dag vandaag. Eerst om half negen bloedprikken. Ik word met voorrang geholpen; het bloed moet zo snel mogelijk gecontroleerd worden, want het hangt van de waardes van het bloed af of de tweede kuur morgen door kan gaan. Het was er heel druk,maar ik stond na vijf minuten weer buiten.
's Middags had ik twee gesprekken.
Een met een medewerker van de mamacare afdeling nav de "lastmeter" die ik regelmatig invul, waarop je aangeeft hoeveel en op welke gebieden je last hebt van het hele proces.
Daarna een gesprek met doktor Ogilvie. Dit gesprek ging vooral over hoe ik de eerste chemokuur heb doorstaan en hoe ik me nu voel; wat er eventueel veranderen kan m.b.t. medicijnen om alles nog soepeler te laten lopen.
Doktor Ogilvie was tevreden, mijn bloedwaarden zijn goed en morgen om half twee kan mijn 2e kuur beginnen.
Voorafgaand aan de kuur begint ook het hele medicijnencircus weer: Dexamethason tegen de misselijkheid, Movicolon tegen obstipatie en na de chemo weer een aantal dagen Dexamethason, Zofran en paracetamol en natuurlijk na 24 uur weer de prik.
Wat ook zo bijzonder is, is dat ik de eerste 5 dagen na de kuur "giftig" ben. Daarom heb ik een privéwc, moet altijd 2 keer doortrekken met de deksel dicht, de wc moet elke dag worden schoongemaakt terwijl je handschoenen draagt. Mijn nagels moeten kort, veel mijn handen wassen met antibacteriële zeep, afdrogen met keukenrol.
Verder moet mijn wasgoed apart worden gewassen; eerst koud voorspoelen en daarna een wasprogramma met voorwassen erin. Het beddengoed moet om de dag verschoond worden.
De tweede week is mijn weerstand het laagst dus moet alles weer super hygiënisch ter voorkoming van infecties.
Dus op naar chemokuur 2!.

Di, 27.10.2009
Chemo 2 zit erop. Vanmiddag om half twee lag ik aan het infuus. Omdat de hele procedure bekend is, zag ik er niet zo tegen op. In het ziekenhuis heb ik mijn pruik verwisseld voor een mutsje. Dat ligt toch wat handiger. Verpleegkundige Marian zette geroutineerd het infuus. Dat gaat met die Portha-a-cat toch wel erg handig, je voelt daar bijna niks van. Het was erg rustig, twee dames die 's morgens waren geweest, vertrokken net toen ik kwam. Een andere dame ging na een uurtje al weer weg. De verpleegkundigen nemen echt de tijd voor je. Komen regelmatig vragen hoe het met je gaat, nemen zo af en toe je bloeddruk en je temperatuur. Ik heb ook nog een hele tijd gezellig met een van hun kunnen kletsen. Marian en Herman kwamen ook nog even langs. Zo vloog de tijd weer voorbij. Om vier uur kwam Oene en om een uur of half vijf konden we naar huis. Ik moet nog even een schemaatje maken voor alle pillen die ik de komende dagen moet slikken.

Za, 31.10.2009
Ik ben de dagen na de chemo tot en met vrijdag goed doorgekomen. De Dexamthason en de Zofran onderdrukken de negatieve gevolgen. In Dexamethason zit ook een soort speed. Je wordt er actief en opgewekt van! Vrijdag een heel eind gefietst met Evelien, appels gekocht bij de boer en bij een ambachtelijke groenteboer geschrapte aardappeltjes gevonden. Ik let ook goed op wat ik eet en drink. Geen koffie, geen limonade met prik, kleine beetjes eten, crackers, beschuitjes, rijst, dat soort dingen.
Vanaf zaterdag probeer ik het zonder medicijnen. Ik merk het verschil direct. Ik voel me minder lekker, ben een beetje down. Vandaag nog wel naar de markt gefietst om zalm te kopen. Vis bevalt me ook goed. Ik ga morgen maar niet naar de verjaardag van nichtje Marloes in Tilburg. Deze zaterdag en zondag waren vorige keer ook mijn slechtste dagen. Dieuwertje moet studeren, die blijft toch ook thuis. In de loop van de volgende week ga ik me al weer beter voelen.
De pruik, de hoedjes en mutsjes blijven een heel gedoe, maar ik begin er aan te wennen. Ook Dieuwertje en Oene kijken er al niet meer gek van op als ik zonder pruik, maar wel met allerlei mutsjes door het huis loop. Ik heb bij Mutssja ook nog drie mutsjes en sjaaltjes gekocht.

Zo, 01.11.2009
Net als vorige keer voel ik me vandaag rot. De misselijkheid, pijn in mijn ingewanden, buikloop, het is er allemaal weer. Ik voel me echt ziek, doe dus maar rustig aan vandaag. Ik moet ook niet aan eten denken.

Di, 03.11.2009
Ik heb vannacht weer goed geslapen. Ik voel nog wel wat gerommel in mijn buik, maar het ergste is weer achter de rug. Gisteren ging het ook al beter. Moest wel, want er kwam veel bezoek. Lenie, Herman en Marian kwamen langs. Lenie heeft ook me ook nog een Reiki sessie gegeven. Anneke kwam me even de laatste nieuwtjes van school vertellen. Zoveel aanloop is wel prettig, even met andere dingen bezig zijn.
Ik zal me vanaf nu steeds beter gaan voelen.

Do, 05.11.2009
Het duurt wel lang, woensdag en donderdag waren toch weer dagen waarop ik me vrij sloom voelde, geen energie en ik moest erg uitkijken wat ik at. Ik heb momenteel weer overal last van, wat ik ook eet. 's Middags ging het weer wat beter. Ik moest naar fysiotherapie voor mijn littekenweefsel. 's Avonds gingen we een stukje wandelen, had ik na al dat hangen wel behoefte aan. Bij Koos en Irene stond een drankje koud. Hebben we gelijk afgesproken dat ze morgen komen eten, gezellig!

Zo, 08.11.2009
Ik ben blij dat het weer zondag is, altijd de eerste dag na de behandeling dat ik me echt weer wat beter voel. De zon schijnt ook nog, dus wat willen we nog meer.
Eerst naar de expositie van de schildersclub van Anneke geweest en daarna met Oene naar de tennisclub.
We spelen samen de wintermixcompetitie, maar Oene speelt voorlopig met een invaller, vaak met Fransje of met Vera. Vandaag met Vera. Ik ging een tijdje kijken en verder met de vaste maatjes wat drinken in het clubgebouw. Ik was natuurlijk erg benieuwd wat ze van mijn nieuwe look zouden vinden. Iedereen kwam even langs om te zoenen en te zeggen dat ik er zo goed uitzie. En gelukkig was er ook Marcel, die in eerst instantie niets door had van die pruik.
Na afloop, toen iedereen klaar was met tennissen met de hele club gezellig in de kantine nageborreld. Biertje, wijntje, bitterballen, gewoon weer zoals altijd.

Het is wel prettig om te merken dat de gesprekken al snel weer over de gewone dingen gaan. Over vakanties, of je de kantine kan huren voor een feestje, het volgende optreden van Oene, koffiemachines, de wedstrijden van volgende keer, het leven gaat gewoon door, ook voor mij.

Di, 10.11.2009
Vandaag heb ik een gesprek bij de oncologisch verpleegkundige over hoe ik de tweede chemo heb doorstaan .
Het enige waar ik constant last van heb, is mijn maag. Daar ben ik normaal ook al gevoelig voor, maar nu extra. Ze adviseert mij om maagbeschermers te gebruiken.

Wo, 11.11.2009
Op advies van de oncoloog een griepprik gaan halen. 's Middags gingen Anneke, Dieuwertje en ik naar de tandarts, Paul Delsing. Met de gebitten was alles in orde. De maagtabletten lijken te werken; ik voel me veel beter!

Do, 12.11.2009
Voor de laatste keer naar de fysiotherapie geweest.
De fysiotherapeut plakte op een bepaalde manier kleine pleisters op het operatielitteken. Daardoor wordt de huid losgemaakt van het onderliggende weefsel en ontstaat er een betere doorbloeding. Vandaag is de laatste behandeling, de littekens zien er goed uit. Ik ben alleen allergisch voor de pleisters. De huid eromheen begint wel erg rood te worden. Tijd om er mee te stoppen dus.
De fysiotherapeute stelt ook voor om een aantal maanden na de behandeling mee te doen aan een soort revalidatieprogramma: "in balans". Twee keer in de week met een aantal mensen een paar uur sporten en praten om je conditie weer op peil te brengen en om de gebeurtenissen van je af te praten. In maart begint er weer een clubje. Ik wil daar wel aan mee gaan doen. Dan vraag ik Marian, Annette en Evelien ook. Die hebben ook allemaal met (borst)kanker te maken gehad en hebben ook interesse. Ik moet wel informatie over de cursus opzoeken.
Vrijdag zou ik eigenlijk naar school gaan om wat klusjes te doen, maar er zijn erg veel zieken en het is me afgeraden, ook omdat ik net de griepprik heb gehad en dinsdag natuurlijk weer zo fit mogelijk de derde chemo in wil gaan. 

Ma, 16.11.2009
Morgen begint chemo nummer 3. Ik ben om 9:15 aan de beurt. Vandaag al de voorbereidingen gedaan, bloed laten prikken, poeder tegen obstipatie genomen en om 22:00 uur de eerste dexamethason. Natuurlijk heb ik in het begin van chemo 2 wel een aantal slechte dagen, maar tot nu toe valt het mee en heb ik nu het gevoel dat ik helemaal hersteld ben. 

Di, 17.11.2009
Zo, de derde chemokuur is achter de rug! Al het gif zit er weer in en ik heb weer drie weken om te zorgen dat het afgevoerd wordt. We zijn op de helft.
Vanmorgen was ik om kwart over negen in het ziekenhuis. Het begint routine te worden. De Marokkaanse vrouw die altijd gelijk met mij is, was er ook al. Zij krijgt het infuus gewoon in een ader op haar hand. De collega van Marian zat wel even te hannesen met de infuus naald, hij was te kort. Ze moesten opnieuw prikken. Uiteindelijk kwam er een langere naald en daarmee ging het wel. Ik had al zo'n voorgevoel dat het dit keer niet zo vlot zou gaan.  
De rest van de morgen verliep als gewoonlijk. Oene had nog even wat tijdschriften gehaald, ik heb muziek geluisterd die Connie (mijn collega) haar man en haar twee dochters voor mij hadden uitgezocht en wat spelletjes op mijn computer gespeeld. Mijn buurvrouw, die dezelfde kuur heeft als ik en die nu voor de laatste (zesde) keer kwam, had erg veel last van de infusen. Ze voelde zich dan weer warm, dan weer koud en werd erg misselijk, voelde zich erg ziek.. Ik mag mezelf gelukkig prijzen dat ik er niet meteen last van heb. De Zofran werkt bij mij blijkbaar goed om het te onderdrukken.
Om een uurtje of een was het klaar en kwam Oene me ophalen. Truus (iemand die mijn huis poetst) was geweest en het hele huis is weer lekker schoon. Ik heb die eerste dagen altijd veel energie. Komt waarschijnlijk door de medicijnen. Meteen maar even naar de Albert Heijn in het andere winkelcentrum gelopen voor wat boodschappen. Veel telefoontjes van belangstellenden beantwoord en de laatste twee weken weer diverse kaarten gelezen van familie, vrienden, collega's en ouders van school.
Fijn als je merkt dat er zo veel mensen meeleven. Ook de reacties op de website zijn altijd hartverwarmend. Iedereen bedankt hiervoor! 

Do, 19.11.2009
Ik ben de eerste dagen goed doorgekomen. De medicijnen houden me op de been. Langzaam begin ik nu last te krijgen van de Neulastase. Pijn in mijn botten, ik voel me sloom, mijn tanden zijn gevoelig. Ik doe gewoon alles, maar in een traag tempo. Onderweg op de fiets ben ik mijn hoedje verloren. Dat is heel erg balen, want hij stond me heel goed. Ik heb niet gevoeld dat hij van mijn hoofd waaide door die pruik. Ik ben nog teruggefietst om te kijken of ik hem nog kon vinden, maar helaas. Waarschijnlijk weggewaaid. Morgen maar een nieuwe kopen :-(

Zo, 22.11.2009
Ik voel me al twee dagen loom en sloom. Mijn hoofd voelt zwaar, alsof er een baksteen op ligt. Ik heb geen energie. Zaterdag Oene geholpen met de bladeren in de tuin opruimen, maar ik kon nog geen hark optillen. Zondag maar een beetje op de bank gehangen. Het was wel mooi weer, maar ik had geen puf om naar buiten te gaan. Ik heb gelukkig niet de hele tijd last van mijn ingewanden zoals de vorige keer. Dat hebben die maagbeschermers goed onder controle. Met de andere medicijnen ben ik vrijdag gestopt. Wel heb ik een zwaar hoofd en ook lezen valt dan tegen, hangen en af en toe een krimi kijken is dan de enige remedie.
Vanaf morgen zal het wel weer beter gaan.

Di, 24.11.2009
Maandag had ik wel meer energie (ben wel wezen wandelen), maar het hield niet over. Dinsdag viel wel tegen. Weer last van mijn darmen en wel sloom daardoor. 's Avonds ging het wel iets beter. Ria en Dick (vrienden) kwamen op bezoek, was erg gezellig.
Truus heeft er voor gezorgd dat mijn hele huis weer heerlijk schoon is, dus daar hoef ik geen energie in te stoppen.

Ik heb deze week alleen al weer drie kaarten gekregen (van Maurits en Mascha, van Remco en gezin en van het team van mijn school) Elke week gaat dat tot nu toe nog steeds zo door. Dat er toch zo veel lieve mensen in mijn kennissenkring zitten is echt fantastisch! Het is maar goed dat ik van een of andere stichting de "Kikker-op doos" heb gekregen. Nadat de kaarten een tijdje hebben staan schitteren, kan ik ze daar netjes in bewaren!

Ma, 30.11.2009
Ik voel me goed! Deze periode doorsta ik veel beter als de vorige twee. Ik weet niet wat er anders is geweest, misschien zijn het de maagtabletten, misschien begin ik er aan te wennen. Ik weet het niet, maar vind het niet erg :-)
Ik heb het hoedje weer gevonden, alleen lag het bij de Bijenkorf... Vandaag maar weer eens wat foto's:

Diana en Dieuwertje met het hoedje.

Ik krijg nog wel eens de vraag hoe je kunt reageren op dit weblog. Helemaal bovenaan de pagina staat een button, maar je kan ook hier klikken.

Vr, 04-12-2009
Ik voel me heel goed, ben weer hersteld van de chemo 3. Er viel een doktersbezoek uit en ik was heel nieuwsgierig naar het Sinterklaasfeest op 't Prisma. Kwam er aan om een uur of half 11, waar het feest in volle gang was. En ik heb natuurlijk ook Sinterklaas ontmoet, met zijn 11 pieten!!!!!
Het was leuk om weer eens op school te zijn, met de kinderen en de leerkrachten te praten (en natuurlijk ook met helpende ouders die op school aanwezig waren). 's Avonds was ik wel moe, maar het was het meer dan waard.

Di, 08-12-2009
Ik moet nog even in het ritme komen, maar nummer vier is achter de rug. Vanmorgen om negen uur waren we in het ziekenhuis. Ik was eigenlijk om één uur gepland, maar omdat er iemand uitviel, kon ik 's morgens. Deze keer lag ik in een kamer voor twee. De andere dame had vandaag haar laatste Herceptin behandeling. Dat ga ik ook nog krijgen na de chemo, 16 keer nog om de 3 weken een morgen aan het infuus. Ik was dus erg benieuwd naar haar ervaringen. (Ze had al wel een bos met haar!!) Ze vertelde dat ze een of twee dagen na de kuur nog wel een beetje uit haar doen was.
Verpleegkundige Marian had al meteen een langere naald genomen, omdat het aanprikken voor het infuus de vorige keer niet zo goed lukte. Ook deze keer ging het niet goed. Er hoort donkerrood bloed terug te komen nadat de naald in het port-o-cath geplaatst is, maar er kwam niks. Ook trucjes als op je hand blazen, op mijn zij liggen, het hele bed naar achteren kantelen, hielpen niet. Maar omdat er wel vloeistof de ader inliep, werd het infuus toch maar aangezet. Voorlopig alleen een zoutoplossing. Eerst kijken of het vocht zich niet ergens ophoopte. Na een minuut of tien leek dat allemaal goed te gaan. Ik vond het een vervelende start. Maar goed, de rest van de ochtend verliep als gewoon, de mensen waren vriendelijk en behulpzaam. De diverse infusen liepen er gemakkelijk in. Door de trage start liep het einde ook uit. Pas om half twee konden we naar huis. En dan waren ze me ook nog vergeten om me een broodje of zoiets te brengen. Ik rammelde van de honger. Truus was nog aan het soppen toen we thuiskwamen. De middag doorgekomen met wat telefoongesprekken met vriendinnen. Hopelijk verloopt deze periode net ze goed als de vorige. Gaan we maar van uit. Als nu eerst maar weer eens het weekend voorbij is......

Ma, 14.12.2009
Het is gelukkig al weer maandag. Vanaf nu zal het allemaal wel weer beter gaan. Dit weekend voelde ik me erg ziek, had zelfs het meest zin om maar in mijn bed te blijven; overal pijn in mijn lijf en mijn ingewanden structureel van streek........
Zondagavond knapte ik weer een beetje op. Ben ik nog even naar Irene en Koos (vrienden) gelopen, even nog een frisse neus halen.
Dieuwertje heeft van de week ons huis in kerstsfeer gebracht en heeft gisteravond de kerstboom bij Koos en Irene opgetuigd; 's middags die van oma in Den Haag. Het ziet er allemaal prachtig uit; ik hoefde me nergens me te bemoeien. Gelukkig is er vandaag zon voorspeld en ga ik vanmiddag (als Anneke na haar sporten langs is geweest en we weer heerlijk alles bijgekletst hebben) weer in de kou wandelen. Dat bevalt me altijd het best in zo'n herstelperiode.

Di 29.12.2009
Het kostte me deze periode iets langer om te herstellen, was wel bekend, maar viel toch tegen.
De tijd gaat snel, Oene en Dieuwertje hebben nu allebei ook vakantie dus zijn we druk met winkelen, wandelen, sneeuwpoppen maken en luieren; vergeet ik gewoon mijn site bij te werken!

Tijdens het kerstdiner was ik op school in de klas van Anneke (groep 6). Het was er weer fantastisch; heerlijk eten, een spannend kerstverhaal en veel optredens van de kinderen tussen de diverse eetrondes en dit alles in een gezellige kerstsfeer, met kinderen die er in hun chique feestkleding uitzagen als echte dames en heren!
Het was fijn op school te zijn, met collega's en ouders te praten en de kinderen weer te zien.

Kerst bij ons thuis was iets rustiger dan anders, vaak hebben we een grote groep (bv 15-20) die bij ons komt eten, dit keer was het iets rustiger. (Ook omdat een aantal familieleden kerst in Australië vieren!)
Dieuwertje was weer van de tafeldecoratie, dit jaar had ze de kleur roze toegevoegd met vlinders en bloemen.

Eerste kerstdag waren we met 8 (Anneke/Dik, Ria/Dick, oma Lien en wij drie) tweede kerstdag met 6 (Irene/Koos, Herman en weer wij drie). Beide dagen heerlijk gegeten en het was erg gezellig.

Gistermiddag kwamen Susanne en Ryan op bezoek. Ryan is nu al weer 4 maanden, kijkt onderzoekend rond, maakt geluidjes, speelt met zijn speeltjes, lacht voluit. Ziet er stoer uit, een echte jongen. Het was leuk om Susanne te spreken en met Ryan kennis te maken.

Nu is het al weer dinsdag en vanmiddag om half twee word ik in het ziekenhuis verwacht voor kuur 5. 's Middag is het altijd vrij rustig op de afdeling, dus saai, maar zowel Anneke als mijn zus en broer (Marian en Herman) hebben gezegd even langs te zullen komen, breekt zo lekker de middag. Het herstel van kuur 5 zal wel weer iets langer gaan duren, maar ach, hierna nog maar één te gaan.....

Do 31.12.2009
Ik kreeg dinsdag tijdens de chemo last van hartritmestoornissen. Het ging wel weer over, maar het bezoek kon beter weggaan, ik moest me wat rustiger houden en er werd een hartfilmpje gemaakt. Het is een bijwerking van de medicijnen, maar tot nu toe had ik er geen last van. Het hartfilmpje was heel goed, de storing was weer over. De specialist kwam nog even kijken, maar alles was in orde. Donderdagmiddag had ik toch ook al weer een afspraak met Dr Olgilvie (specialist oncologie) dus ook toen is er weer een hartfilmpje gemaakt. Alles is nog steeds in orde. Voor ik in februari aan de herceptin moet, wordt mijn hart sowieso in Bronovo helemaal gecontroleerd (dat gebeurt dan elke 3 maanden), omdat ook dat medicijn een aanslag op je hart is en eventueel medicatie aangepast kan/moet worden.

Vrij 01.01.2010
Allemaal een gelukkig Nieuwjaar !!!!!!
De zon schijnt, het is een mooi begin van een nieuw decennium.
Wij houden ons met leuke dingen bezig: zijn bezig ons huis te kopen, plannen de wintersportvakantie eind februari en hebben tickets gekocht voor Balie, waar we deze zomervakantie (samen met Koos, Irene en Caroline) 4 weken op vakantie gaan. Heel spannend, tot nu toe gingen we er meestal in Europa met de caravan op uit, dit keer een hele verre vliegreis, ook als afsluiting van de middelbare schooltijd van Dieuwertje die in haar eindexamenjaar zit.
Op de terugreis maken we ook nog een tussenstop van drie dagen in Singapore.
Ik zit nog aan de medicijnen van kuur 5 en voel me tot nu toe eigenlijk heel goed. Gisteravond rustig oud en nieuw gevierd bij Koos en Irene, was erg gezellig. Dieuwertje vierde het met eigen vrienden in de buurt. Vandaag gaan we langs Ria en Dick en natuurlijk lekkere appelflappen eten bij oma Lien.
Vanaf februari 2010 echt van ons:

Di, 19.01.2010
De laatste chemo! Van chemo 5 heb ik lang moeten herstellen. Eigenlijk was ik afgelopen maandag pas weer echt opgeknapt. De combinatie chemo en verkoudheid, hebben een behoorlijke aanslag op mijn weerstand gedaan.
In de afgelopen tijd ben ik nog bij doctor Ogilvi geweest voor controle. Hij vindt dat het erg goed gaat en dat ik me er goed doorheen sla. Achteraf vallen de bijwerkingen me mee. In de wachtkamer van doctor Ogilvi zitten vaak dames die er veel slechter aan toe zijn dan ik. Maandag was ik ook nog bij doktor Franssen, de radioloog, ter controle, alles was goed.
Om 9.00 uur op voor de laatste chemo. Ik lag weer in kamer twee. De dame naast mij had een driedaagse kuur. Een van de chirurgen wilde graag het infuus aanbrengen in een Port-o-cath. Gewoon om ervaring op te doen. Brenda (naast Marian de andere verpleegkundige) keek mee of het goed ging. Het plaatsen ging probleemloos, al kwam er weer geen bloed terug. Eigenlijk moet er dan een foto gemaakt worden om te kijken of het goed zit, maar de ervaring van Marian (en van de vorige keren natuurlijk) zei dat het wel goed zat. De chemo liep er probleemloos in. Ik had geen last van hartkloppingen. Mijn zus Marian kwam ook nog even langs en om half een kwam Oene me weer ophalen.
De dag erna zijn we bij de notaris geweest om de papieren voor het huis te tekenen. Het huis is nu echt van ons! Getekend op 20.01.2010 en getrouwd op 02.01.2001. Wat lijken die getallen op elkaar :-) Meteen kwamen Marian en Herman om gebak te eten. 's Avonds waren Koos en Irene er om het een beetje te vieren en ook Anneke kwam met een lekkere fles wijn.
In de afgelopen weken zijn er ook nog een paar collega's langs geweest, Rinske en Thelma kwamen langs (was erg gezellig) en afgelopen zaterdag werd er gebeld en daar stond Carla Umraw, een ex-collega, voor de deur met een grote bos bloemen. We hadden elkaar (wel via de mail) een tijdje niet gesproken, het was erg leuk om haar weer te zien. 

21.01.2010
Vandaag weer ter controle bij doctor Ogilvi (de oncoloog) geweest. Na de chemo volgt de Herceptin behandeling. Voorafgaand moet ik een hartonderzoek laten doen in Bronovo. Daar wordt de kracht van de linkerhartkamer gemeten. Daarna zullen ze dat elke drie maanden doen om te kijken of de Herceptin mijn hart niet te veel aantast. Ik heb ook het recept voor de hormoonpillen gekregen. Daar krijg je weer botontkalking van, dus daar heb ik ook weer wat voor... Als alles goed gaat, krijg ik over drie weken de eerste Herceptin behandeling. Het is natuurlijk weer afwachten hoe ik daar op reageer en of de bijwerkingen meevallen, wat wel te verwachten is. Daarna een jaar lang (16 keer) om de drie weken aan het infuus. Dat infuus duurt wel iets korter dan het infuus van de chemo. Dan regelmatig nog natuurlijk op controle bij doktor Olgilvi.
In april start ik met het revalidatieprogramma Herstel en Balans. Dit is een cursus van twee dagdelen per week, gedurende een paar maanden, waar je onder begeleiding, in een groep met lotgenoten, gaat werken aan geestelijk en lichamelijk herstel. Vooral dat lichamelijk herstel (75% bestaat uit sport en spel in de groep en individueel gericht onder begeleiding van fysiotherapeuten) zie ik erg zitten. Ik ben toch meer moe, mijn conditie is wel achteruit gegaan en juist daar wordt de aandacht op gericht.

In juni moet ik weer terug naar dr. Jas (de mamacare chirurg), dan wordt er ook, na ongeveer een jaar na de laatste foto, weer een foto gemaakt om te zien of alles nog steeds goed is.

Maar nu eerst alle rotzooi van de chemo´s uit mijn lijf !!!!!!!!!! Na een week of vier vanaf nu moet dat ongeveer zo zijn en dan heb ik geen beperkingen meer van uit de zon blijven en zo en hoef ik geen massa´s rare medicijnen meer te slikken ter voorkoming van de bijwerkingen en... mijn haar gaat weer groeien! Op naar het voorjaar!

~~~---ooo00/O\00ooo---~~~
\0/
o
!

Reageren?
Klik hier:

Laatste Update:
21.01.2010